تعریف تربیت فرزند:
اول از همه جالب است که بدانید: اصطلاح فرزندپروری از ریشه پریو (pario) به معنی “زندگی بخش” گرفته شده و منظور از روش های تربیت فرزند ، روش هایی است که والدین برای تربیت فرزندان خود بهکار میگیرند و بیانگر نگرشهایی است که آنها نسبت به فرزندان خود دارند و همچنین شامل معیارها و قوانینی است که برای فرزندان خویش وضع می کنند. ولی باید پذیرفت که رفتارهای فرزند پروری به واسطه فرهنگ، نژاد و گروه‌های اقتصادی تغییر می‌کند.

 

تربیت فرزند کار بسیار مشکلی است فکرش را بکنید

کم خوابی‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍؛ کفش های پر از گل ؛ خامه ی شکلاتی روی لباس نو؛ سر و کله زدن برای تکلیف های مدرسه؛ بالا و پایین پریدن ساعت ۱۱ شب و شنیدن جمله ی تکراری اول اون شروع کرد؛ همه و همه باعث می شود برای رسیدن موقع خواب لحظه شماری کنید.در روزهایی این چنینی که مجبور شده اید برای چندمین بار لباس کودک خود را عوض کنید  انگار فقط دلتان می خواهد اوضاع را (یک طوری از سر بگذرانید). همه مان چنین روزهایی داشته ایم. این طور نیست؟

با این همه پای تربیت بچه ها که به میان بیاید هدفتان چیزی بیشتر از صرف (گذران) زندگی شان است. وقتی بچه ها بدقلق می شوند مثلا در رستوران یا مهمانی سرو صدا راه می اندازند هرچند برایتان سخت است اما میتوانید با آن کنار بیایید. ولی هدف اصلی شما به عنوان پدر و مادر مسلما این است که بچه ها را طوری بپرورانید که در نهایت به شکوفایی شان منجر شود. دلتان میخواهد آنها با دیگران رابطه هایی ارزشمند برقرار کنند و از آن بهره ببرند. با عاطفه و دل رحم باشند. خوب درس بخوانند. سخت کوش و مسوولیت پذیر باشند و درباره ی خودشان احساس خوبی داشته باشند.

 

معمولا والدین برای رسیدن به این خواسته هایشان روش های متفاوت و بعضا منحصر به فردی درتربیت فرزند را پیش می گیرند که البته طبیعتا هر روشی مزایا ومعایب خاص خود و همچنین نتایج متفاوتی در پی دارد. بر اساس تحقیقات انجام شده توسط روان شناسان و خانواده درمانگران شیوه های والدین معمولا در سه الگوی اصلی فرزند پروری جای می گیرد.

 

اگر مایل به مطالعه بیشتر در این زمینه ها هستید نگاهی  نیز به سایر مقالات دنیای امن بیندازید و با ما همراه باشید.

زهرا سادات میرشجاعی- مشاور خانواده

دیدگاه خود را ثبت کنید